Ovo je retko stanje koje karakteriše nakupljanje mucina (želatinozne sluzi) u peritonealnoj šupljini (trbušnoj duplji). PMP najčešće nastaje usled rupture (pucanja) tumora slepog creva koji luči sluz, mada mogu postojati i drugi uzroci. Na primer, PMP mogu izazvati i drugi oblici ćelija raka koji su se proširili na peritoneum, kao što su ćelije raka debelog creva ili raka jajnika, ili stanja poput mezotelioma.

Takođe, rak slepog creva može biti prisutan sa ili bez širenja mucina u peritonealnu šupljinu. Neki oblici raka slepog creva, kao što su neuroendokrini tumori, javljaju se bez nakupljanja mucina koje je karakteristično za PMP.

U velikoj većini slučajeva, PMP se ne širi izvan peritonealne šupljine. Ne širi se putem krvotoka niti limfnog sistema onako kako se to uobičajeno dešava kod drugih karcinoma. Zbog toga se vode debate o tome da li je po svojoj prirodi zaista maligan. Često se opisuje kao „granično maligan“ (borderline malignant). Ipak, to može biti opasno i fatalno stanje. Veliki mucinozni tumori mogu ometati ishranu i vršiti pritisak na druge organe, čineći njihovo normalno funkcionisanje nemogućim. Mogu se nakupiti velike količine mucina i tečnosti — što se naziva ascites — izazivajući izraženu nadutost (rastezanje trbuha), nelagodnost i bol. Mucin se obično taloži u određenim delovima peritonealne šupljine u kojima se tečnost prirodno skuplja usled gravitacije i fiziologije, ali se takođe može naći i široko rasprostranjen kroz celu trbušnu duplju.

PMP može varirati od niskog gradusa (LAMN – low-grade appendiceal mucinous neoplasm) do visokog gradusa (HAMN – high-grade appendiceal mucinous neoplasm), što znači da postoje veće ćelije koje se aktivnije dele. Pojedini pacijenti imaju agresivniji oblik raka slepog creva poznat kao mucinozni adenokarcinom, koji može uključivati i izrazito agresivnu formu sa ćelijama u obliku prstena pečatnjaka (signet ring cells).